« و گرفتن انتقامهايى كه « مايهء فناى دشمنان بود « بكوشيد « تا آباديهايى كه « از جاى برفته بود و ويران شده بود « و پس آيد « غنيمتى كه از دست رفته بود « كافى شود « و شهرهايى كه بارها به غارت رفته بود « و سوخته بود « و خالى مانده بود « تجديد شود « و دلهاى مؤمنان از نبردى « كه ديدگان گريان ما را روشن كرد « خوش شود « و كتاب خداى در هر انجمن « خوانده شود « و دعوت طالبيان « خوار شود « كه نبرد آزماى از ياران خويش « و از نعيم خويش و از لذت دنيا « چشم پوشيد « و راه غزا گرفت . »